سلام به همه دوستان

تعدادی از دوستان از من خواستند تا مطالبی در مورد چگونگی یادگیری زبان انگلیسی بنویسم.مطالبی که در این پست نوشته شدن صرفا تجربیاتی هستن که من از طرق مختلف ( تکنیک هایی که خودم کشف و استفاده کردم و خصوصا تجربیاتی که در طول چند وقت زندگی ام در کشور هندوستان به دست اوردم و.....) بهشون رسیدم پس مسلما بعضی از مواردی که ذکر خواهم کرد عاری از اشتباه و ایراد نیستن. من هم ادعا ندارم که اونچه که من پیشنهاد میکنم بهترین هست.تنها چیزی که میتونم بگم این هست که تمامی مواری رو که ذکر میکنم خودم شخصا به کار بردم و عملا نتیجه خوبی دیدم.

 هرگز اهمیت زبان رو فراموش نکنین. زبان کلید طلایی موفقیت در جامعه جدیدتون هست.تا وقتی حرف زدن فصیح و شیوا رو یاد نگرفتین موفقیت کاری خیالی بیش نیست.اگر واقعا تصمیم دارین بیاین اینجا (هند) ادامه تحصیل بدین و موفق بشین، زبان اولین و مهمترین چیزی هست که باید به بهترین شکل ممکن فرا بگیرینش. پس تمام قواتون رو جمع کنین و اماده تلاشی سخت باشین.فکر نکنین با شرکت کردن در ازمون آیلتس و ترجمه کردن چند تا متن، دیگه اخر زبان شدین. نخیر !! راهی بس طولانی رو در پیش رو دارین.یادگیری زبان پروسه ای است که در ادامه زندگی جدیدتون باید به صورت جدی و غیر قابل توقف دنبالش کنین. در هر سطحی که هستین باز هم نیاز به اصلاح و ارتقاء خودتون دارین.

مهمترین نکته ای که در یادگیری زبان دوم باید مد نظر قرار داد این هست که خجالت رو باید کنار گذاشت .این مورد رو فعلا در ذهن داشته باشین  بعدا بیشتر در موردش میگم.

یادگیری زبان رو میشه به دو شاخه اصلی تقسیم کرد : گرامر و لغات

باید هر دو سطح رو ارتقاء بدین و نمیتونین به تقویت یک کدوم بپردازین و دیگری رو نادیده بگیرین . اما به یاد داشته باشین که گرامر محدود و لغات نامحدود هستن. پس شما بالاخره در مقطعی یادگیری گرامر رو تموم خواهید کرد اما به هیچ عنوان نخواهید تونست تمام لغات انگلیسی رو یاد بگیرین.حتی اگر تمام عمرتون رو هم به یادگیری لغات اختصاص بدین.

 باید سعی کنید در یادگیری لغات اولویت بندی کنین ، این خیلی حیاتی هست.اینکه چه لغاتی رو باید اول یاد بگیرین و کدوم لغات اهمیت بیشتری دارن. اگر بدون برنامه شروع به حفظ کردن لغات کنین می تونم بگم که بخش عمده ای از وقتتون رو هدر دادین. یکی از بدترین ایده هایی که در این زمینه وجود داره این هست که دیکشنری رو باز کنین و از یک کنار شروع کنین به حفظ کردن لغات.هرگز این کار رو نکنین. مگر اینکه اینقدر در یادگیری زبان پیشرفته باشین که پیدا کردن لغتی که بلد نیستین براتون مشکل باشه .

برای انتقال لغات به حافظه بلند مدت و جلوگیری از فراموشی اون ، من روش جعبه لایتنر ( که به اسمهای دیگه ای مثل جی ۵ و غیره هم شناخته میشه ) رو پیشنهاد میکنم.

. خودم اکثر لغاتی رو که الان می دونم از این طریق حفظ کردم و معتقد هستم که روش خیلی موثری هست.  به یاد داشته باشین که مجبور نیستین حتما محصول های تجاری مثل جی5 و غیره رو بخرین. می تونین خودتون با مقوا کارت های کوچیکی درست کنین و در یک طرفش لغت انگلیسی و در طرف دیگش معنای اون رو( به انگلیسی) بنویسین و در خانه های پنج گانه ( که می تونن لیوان، جعبه یا هر چیز دیگه ای باشن) قرارشون بدین و در بازه های زمانی مشخص مرورشون کنین تا مطمئن باشین که در حافظه ی دائمتون قرار گرفتن.
خودتون رو مقید کنین که روزانه بسته به سطح زبانتون و میزان وقتی که دارین تعداد مشخصی لغت جدید رو با این روش یاد بگیرین و تعداد مشخصی فلش کارت درست کنین. من زمانی که میخواسم بیام هند تمام وقتم رو برای زبان گذاشته بودم حتی تا پنجاه لغت در روز هم حفظ می کردم . دائما تکرارشون می کردم تا در حافظم بمونن. البته در اون مقطع تمام وقتم رو برای زبان گذاشته بودم. من هنوز هم دارم این کار رو انجام می دم و با توجه به این که هر روز کلاس دارم و وقتی به اون صورت ندارم مقدارش رو به ده لغت کاهش دادم. اما کاملا مقید به این ده لغت در روز هستم و بار ها پیش اومده که وقت نکردم غذا درست کنم اما ده لغت رو یاد گرفتم. فراموش نکنید که آدم های موفق کسانی هستند که خودشون خودشون رو مقید و مجبور به انجام کاری می کنن و برای قوانینی که خودشون برای خودشون می ذارن احترام قائلن.

یه قانون برای یاد گیری لغات جدید برای خودتون بذارین. مثلا روزی ده یا بیست یا … لغت جدید. اما به خودتون قول بدین تا وقتی این تعداد لغات رو یاد نگرفتین به رختخواب نرین!

اما چه طور بفهمیم کدوم لغات رو باید یاد بگیریم و کدوم لغات رو بذاریم برای بعد؟

این سوالی هست که خودم مدت ها دنبال جوابش بودم و راه های مختلفی رو برای پیدا کردنش دنبال کردم. اما قبل از اینکه راه کارهای من رو دنبال کنین اول باید به یه سطح مشخص رسیده باشین. معمولا چهار هزار لغت برای صحبت کردن و رسیدن به سطح آغازینی که من دارم ازش حرف می زنم کفایت می کنه اما یادتون باشه که این ابتدایی ترین سطح ممکن هست و تازه پله ی شروع یادگیری پیشرفته ی زبان به حساب میاد. برای رسیدن به این سطح کتاب های مقدماتی و متوسط لغات راه گشا های خوبی هستند.

خوب، مغرور نشین! با تموم کردن دو تا کتاب تازه وارد مرحله ی آغازین یادگیری پیشرفته ی زبان شدین. یادگیری لغات همچنان ادامه داره.

اما حالا از کجا لغات مفید رو پیدا کنین و یادگیریشون رو شروع کنین؟

من روش های مختلفی رو امتحان کردم. یکی از راه هایی که در ابتدا دنبال می کردم وب سایت هایی بود که کلمات جدید رو یاد می دادن. من مدتی از یکی از اونا استفاده کردم. حدود سیصد چهارصدتا از کلماتش رو که یاد گرفتم احساس کردم این بهترین کاری نیست که می شه انجام داد. توی صحبت کردنم با هندی ها اون لغات رو استفاده می کردم و نتیجه فوق العاده خنده دار بود. بعضی وقت ها معنی کلمه ای که استفاده می کردم رو نمی فهمیدن. حالا تصور کنین این لغات رو اگه در کوچه و بازار استفاده کنین چقدر مردم متوجه منظورتون می شن.

یک چیز رو متوجه شدم: لغاتی که در دو کشور انگلیسی زبان به طور مکرر استفاده میشن با هم متفاوتن. یک وبسایت (یا یک کتاب) به هیچ وجه نمی تونه یه نسخه بده و بگه این برای تمام زبان آموزان -در هر کشوری که قصد دارن زندگی کنن- مناسب هست( به استثنای لغات مقدماتی)

اما بالاخره منابع پیشهادی من برای بسط لغات:

۱- بهترین منبع کلمات مردم دور و برتون هستن(مسلما این تکنیک وقتی به کارتون میاد که وارد یک کشور انگلیسی زبان شده باشین) ولی دوستانی که الان ایران هستند سعی کنین هر جایی که هستین( توی ترن، اتوبوس، سر کار…) به نوارها و سی دی های انگلیسی گوش بدین. بهتر هست همیشه یک کاغذ و قلم همراهتون باشه و کلماتی رو که می شنوین و معنیشون رو نمی دونین رو بلافاصله یادداشت کنین و در فرصت مناسب از توی دیکشنری مفهومش رو پیدا کنین.اگه در همون لحظه کلمه رو یادداشت نکنین شک نداشته باشین که بعدا از یادتون می ره و افسوسش رو می خورین . اگه در مورد دیکته صحیحش مطمئن نیستین سعی کنین فقط آهنگ کلمه رو یادداشت کنین؛ بعدا که توی لغت نامه واردش کنین اگه اشتباه باشه گزینه های مشابه رو دیکشنری بهتون میده و با کمی دقت می تونین معنی کلمه مورد نظر رو پیدا کنین.و تو خونه هم همین طور. مهم ترین اصل یادگیری زبان رو فراموش نکنین: خجالت رو باید کنار بذارین!

۲- جای دیگه ای که همیشه کلمات مفید توش پیدا میشه توضیحات لغت نامه های انگلیسی به نگلیسی هست. اگر( بعد از عبور از سطوح مقدماتی زبان) هنوز دارین از لغت نامه های انگلیسی به فارسی استفاده می کنین بدونین که دارین بدترین ظلم رو به خودتون می کنین. لغت نامه ی انگلیسی به انگلیسی در یادگیری پیشرفته زبان فوق العاده موثر هست. در این لغت نامه ها، در جمله ای که برای توضیح معنای یک کلمه در مقابل اون نوشته شده از شفاف ترین کلمات ممکن استفاده شده تا برای همه قابل فهم باشه. اگه معنی هر کدوم از اون کلمه ها رو نمی دونین بلافاصله یادداشتش کنین. هیچ کدوم از اون کلمه ها رو نباید از دست بدین. اون کلمات جواهرهای با ارزشی هستند که دونه دونشون رو باید بجوید (مراقب دندوناتون باشین) . در توضیحات لغت نامه هیچ کلمه ای نباید باشه که شما بلد نباشین. اگه به چشمتون خورد فورا معنیش رو پیدا کنین و حفظش کنین. کلمات موجود در جمله ی تشریحی رو باید در کنار کلمه ی اصلی یاد بگیرین. کلماتی که در قسمت مثال های این لغت نامه ها به کار رفته هم در درجه ی بعدی اهمیت قرار دارن. من خودم از- Longmanو axford  که به حق یکی از بهترین لغت نامه های دنیا هستن- استفاده می کنم چون توضیحاتش بی نهایت شفاف و واضح هست و به خوبی مفهوم کلمه رو منتقل می کنه. نرم افزارش در ایران به راحتی پیدا میشه . 

۳- روزنامه های انگلیسی هم منبع خوبی برای یادگیری کلمات هستند. خصوصا اون ستونی که مردم نظرات و انتقادات و پیشنهاداتشون رو نوشتن. اون جملات تشکیل شده از کلماتی هستند که توسط مردم عادی نوشته شدن. فراموش نکنین که شما اول باید اکثر کلماتی که همه ی مردم استفاده می کنن رو یاد بگیرین و بعد سراغ کلمات پیشرفته تر برین.

لغات یکی از مهمترین پایه های زبان هستند که هم در گوش دادن وحرف زدن و هم در نوشتن و خوندن به کار میان. اهمیت لغات رو دست کم نگیرین و برای ارتقای سطح لغاتی که می دونین به سخت ترین شکل ممکن تلاش کنین. در هنگام یادگیری لغات حتما طرز صحیح تلفظ اونا رو هم یاد بگیرین.

چند نکته حیاتی که در حین یادگیری زبان باید به یاد داشته باشین:

تلاش نکنین که سریع صحبت کنین. برخلاف نظرخیلی از معلمین زبان من فکر می کنم -تا وقتی که آهنگ صحیح ادای جملات دستتون نیومده- کلمات یک جمله رو باید به شکل کاملا شمرده بیان کنین. برای گرفتن آهنگ صحیح جملات کافی هست که به دقت به نوار یا سی دی گوش کنین.  اگر شمرده صحبت کردن رو شروع کنین و همزمان به صحبتها به دقت گوش بدین، مطمئن باشین که بعد از مدتی آهنگ صحیح جملات دستتون میاد و بعد از چند ماه سرعت حرف زدنتون به صورت خودکار افزایش پیدا می کنه. شرط مهم این قضیه این هست که افزایش سرعت نباید به صورت ارادی انجام بشه وگرنه ممکنه جملاتتون نامفهوم و ناواضح به نظر بیاد و کسی متوجه منظورتون نشه.

به تلفظ صحیح حروف دقت کنین. مطمئنا می دونین که برای تلفظ Th در انگلیسی باید زبونتون نوک دندوناتون رو لمس کنه . تلفظ حرف V هم با W کاملا متفاوت هست. برای تلفظ W نه دندون با لب تماس پیدا می کنه و نه لب ها با هم. فقط لب ها به هم نزدیک می شن. درصورتی که برای تلفظ حرف V دندون کاملا با لب تماس پیدا می کنن. فراموش نکنین که این نکات ریز و به ظاهر کوچیک در لهجه ی شما تاثیر فراوانی دارن. پس سعی کنین با تمام جزئیات رعایت کنینشون. مهمترین اصل یادگیری زبان رو دوباره یادآوری می کنم: خجالت رو بذارین کنار!

نوشتن به زبان انگلیسی رو شروع کنین.

انگلیسی فکر کنین. حرف زدن به انگلیسی رو حتی با خودتون هم که شده تمرین کنین. دائما سعی کنین کارهایی رو که دارین انجام می دین یا می خواین انجام بدین رو با خودتون به انگلیسی مرور کنین.

به مکالمات انگلیسی زیاد گوش بدین. به رادیو، تلویزیون یا هر جای دیگه ای که داره به زبان انگلیسی ( خصوصا با لهجه ی مورد نظر شما) صحبت می شه به دقت گوش بدین. یه خورده که پیش رفتین سعی کنین تمام کلمات یک جمله رو بشنوین. روی هر کلمه ی به ظاهر اضافه ای که می شنوین دقیق بشین و سعی کنین بفهمین چرا فرد مورد نظر از اون ساختار جمله استفاده کرد. این مسئله به اصلاح گرامرتون خیلی کمک می کنه.

نکته ی آخر اینکه:

 نوشتن این مطلب در مورد یادگیری زبان اصلا به این مفهوم نیست که من الان ته زبان انگلیسی هستم. همونطور که اشاره کردم هنوز دارم به سختی تلاش می کنم تا زبانم رو بهتر کنم و نقاط ضعفم رو پوشش بدم. من فقط یک زبان آموز هستم، کسی که دوست داشت اندوخته هاش رو با شما به اشتراک بذاره .

امیدوارم که مطالب این پست برای همه کسانی که میخواهند زبان انگلیسی را بیاموزند مفید واقع بشه.

اگه براتون مفید بود لطفا نظرتون رو در پائین همین پست بنویسید.

                                           پیروز و سربلند باشید

                                                       محمد